Feuilleton: Engel-Oog (4)

ENGEL-OOG, pagina 4.

Toen ik de autosleutel in het slot stak en achter me keek was mijnheer Potjes verdwenen. Ik legde het boek op de achterbank van de auto en reed naar huis. Ik werd handsfree gebeld door mijn zus, of ik zin had om vanavond bij haar te komen eten. Ze denkt dat ik sinds mijn scheiding niemand meer zie en is vaak bezorgd over mijn gezondheid. Dat hebben oudere zussen denk ik allemaal. Ik reed naar haar huis toe en at met haar en haar man in de tuin. Het was een heerlijke zomeravond waarin we allerlei herinneringen aan vroeger ophaalden, en ik vergat het boek in de auto helemaal. Pas bij mijn terugkeer naar huis laat die avond zag ik het boek weer liggen toen de sensorlamp aan mijn garage de auto verlichtte. Ik pakte het op en legde het, te moe om het nog te gaan lezen, in de hal op het tafeltje voor de kapstok.
De volgende ochtend nam ik het boek mee naar de keuken. Ik ontbijt altijd licht met wat crackers, een bakje yoghurt, wat fruit en thee. Om de tijd te doden lees ik dan vaak de krant, maar die was die ochtend niet bezorgd. Ik zou de nieuwe krantenjongen een schop onder zijn kont moeten geven, maar dat zal waarschijnlijk niet veel helpen. Ik weet hoe ik zelf was op die leeftijd. Ik zou in zijn plaats die oude man – voor een puber is iedereen stokoud boven de vijftig – helemaal nooit meer een krant bezorgen maar hem linea recta in een sloot gooien. Ik lachte om het beeld van mijn drijvende krant vol kroos. Die dag had ik dus in plaats van de krant een boek bij het ontbijt. Ik had de kaft de dag ervoor nauwelijks bekeken. Het had een donkergroene fluwelen omslag die aan de randen rafelde. De Gotische letters “Engel-Oog” waren ooit in goud gedrukt maar nu zo versleten dat ze bijna onleesbaar waren. De naam van de auteur stond er niet bij. Misschien kon ik daarom het boek nergens vinden. Ik sloeg de kaft open en keek op het schutblad naar de naam van de uitgever: “Yagmeni Publicatji, Boekarest”, vertaald in het Nederlands. Het jaartal van de druk was 1881. In het papier was een waterdruk van een oog met twee vleugels. Waar had ik dat eerder gezien? Ik bladerde door en zag dat iemand, de bibliothecaris zeker, een papiertje met een tabel in het boek had geplakt. Erboven stond: “Wilt u een merkteken achterlaten in dit boek omdat u het gelezen heeft? Doe het dan op dit papier!” Het eerste vakje van de tabel was door iemand ingetekend met de mij nietszeggende letters “EVOKDRREZE”. Was dat een merkteken van een Roemeen of van een grapjas? Ik nam een hap van mijn yoghurt en sloeg het eerste hoofdstuk open. Ik las.
“In een klein vergeten bergdorp ver van Boekarest woonde een jongen. Hij zag er niet anders uit dan de jongens in zijn straat, maar toch was er iets bijzonders aan hem. Dat dit anderen was opgevallen bleek al uit zijn geboorte. Zijn moeder had gezegd dat er toen een engel was verschenen. Ze had diens vleugelslagen gehoord en zijn oog door het raam zien kijken. Niemand anders in de kamer had de engel gezien of gehoord en ze werd door haar familie goedmoedig maar twijfelend aangehoord. De volgende die iets merkte aan de jongen was zijn grootvader. Toen de baby net kon kruipen had de man hem in het gras voor het huis neergezet, zodat hij naar de lucht en de bomen kon kijken. Het kind was op zijn achterwerk gaan zitten en binnen enkele minuten waren er vogels naar hem toe komen vliegen. Koolmezen, merels, mussen, een koekoek en veel andere vogels waarvan de man zich de naam zo gauw niet meer kon herinneren. Ze gingen in het gras om de jongen heen zitten, deden niets en leken naar zijn gebrabbel te luisteren. Toen de oude man naar de jongen liep om de vogels van zo dichtbij te kunnen zien vlogen ze op. Later die avond aan de broodmaaltijd vertelde de grootvader wat hij gezien had. Zijn dochter en zwager schudden meewarig hun hoofd: opa begon echt oud te worden.”
Ik nam een slok thee en sloot het boek. Ik moest naar mijn werk toe. Misschien had ik in de avond tijd om verder te lezen.

Naar Thuispagina van: Feuilleton Engel-OogPagina terug naar: Feuilleton Engel-Oog (3) WORDT VERVOLGD.    Naar vervolg: Feuilleton Engel-Oog (5)

Lees, beleef en ervaar mooie verhalen