Aap-mens

Aap-mens

Is het je al opgevallen? Er lijkt sinds enkele jaren een nieuw soort mens in Nederland te zijn. Ze lopen gebogen, hebben hun armen ingetrokken en hun hoofd hangt permanent naar beneden. In zichzelf prevelend laten ze de wijsvinger van hun rechterhand constant zenuwachtig heen en weer bewegen. Soms kijken ze schichtig op als ze tegen iemand aan lopen, om dan weer snel naar beneden te kijken.

Het zijn mannen, vrouwen en ook kinderen; en ze zien er uit als jij en ik. Ze gaan gekleed zoals de meeste van onze landgenoten: in een aftandse spijkerbroek met gaten en een lelijke jas. Als je iets tegen hen zegt, krijg je, als je geluk hebt, een mompelend antwoord terug. Je ziet hen op straat op de fiets, in de auto achter het stuur, in het restaurant en bij de kassa van de Albert Heijn. Soms is het een stel dat, zonder notie van elkaar te nemen, in die typische houding naast elkaar zit, en gedurende een uur niets tegen elkaar zegt.

De meesten van deze nieuwe mensensoort kom je tegen in de trein; blijkbaar verzamelen ze zich daar graag. Als ze de trein binnenkomen, groeten ze je niet maar nemen ze plaats op hun gekromde wijze. De hele reis is hun blik naar beneden gericht en oogcontact met andere reizigers mijden ze. Bij de eerste aanblik denk je dat deze mensen ziek zijn of dat ze het koud hebben. Bij een tweede observering blijkt dat ze iets in hun handen houden. Het is een klein en plat kastje. Meestal is de kleur zwart, maar af en toe heeft een van deze mensen er een in het wit of in een andere kleur. Er komt licht uit het kastje en als gebiologeerd kijken ze ernaar. Met hun wijsvinger wijzen ze constant naar het licht, alsof ze willen zeggen: “Kijk dan, hier ben ik!”

Ik zie het aantal van deze mensen in ons land groter worden en vraag me af wat dat voor onze toekomst gaat betekenen. Gaat deze mens-soort ons, communicatieve mensen, wegdrukken en ons land overnemen? Zet de evolutie een stap terug richting de aap-mens?

Lees, beleef en ervaar mooie verhalen