De Piramide van Cheops

De Piramide van Cheops

Mijn vriendin houdt van spelletjes. Als ik zeg: ‘Carcasonne’, ‘Boggle’ of ‘Kolonisten van Catan’ springt ze van de bank om de doos uit de kast te pakken. Met deze spelletjes kan ik meedoen want er komt behalve een gezond verstand een dosis geluk bij kijken. Ik bezit beide in voldoende mate en ik vind het leuk om de avonden mee te vullen. Het wedstrijdelement, het uitdenken van een strategie en het dwarsliggen van een tegenspeler zijn me wel toevertrouwd. Mijn vriendin en ik zijn qua spelinzicht aan elkaar gewaagd, en boven alles heb ik dezelfde kansen als zij als het gaat om winnen of verliezen. Dit soort spelletjes vind ik leuk.

Andere spelletjes in haar kast zijn de houten brein-brekers. Die spelletjes vind ik níet leuk. Een breinbreker is een puzzel uit verschillende houten elementen die je in haar oorspronkelijke vorm moet zien te bouwen. Mijn vriendin heeft een kubus en een bol, een “wijnrekje” en een tonnetje. Zij weet ze in zo een rap tempo in elkaar te zetten dat ik bij het zien van haar magische vingers al bijna moedeloos wordt. Als ik in een goede bui ben zet ik me aan tafel met een van de genoemde vormen. Na een hoop denkwerk en proberen weet ik na een half uur de vorm in elkaar te zetten.

De meest verschrikkelijke van de brein-brekers in haar kast is de puzzel-piramide. Dat is een piramide op een plankje die bestaat uit negen stukjes: drie kleine piramides en zes andere stukjes waarvan ik bij wiskunde op school nooit de naam heb geleerd. Ik zie hoe de piramide er in de volledige staat uit ziet, let op hoe mijn vriendin ze in twintig seconden in elkaar zet, en spreek mezelf dan moed toe: “Je kan het!”. De negen stukjes passen bij mij op bijna geen enkele manier in elkaar. De drie kleine piramides kan ik als haaientanden in elkaar schuiven, maar daarmee ontneem ik mezelf elke verdere mogelijkheid. Elke minuut die voorbij kruipt brengt me verder af van een oplossing. Mijn moed begint te tanen, de ergernis begint te komen en uiteindelijk heeft de razernij me te pakken. Hoe ik ook pas en probeer, een piramide wordt het niet. Ten slotte, om mijn avond niet te verpesten geef ik het op. De piramide van Cheops wil na zo vaak graven haar geheimen niet aan mij prijs geven.

Lees, beleef en ervaar mooie verhalen